Porozmawiajmy na następujące tematy….

Niepłodność

Niepłodność, w szczególności u mężczyzn, jest przedmiotem szczególnej troski, stanowiącym coraz ważniejsze wyzwanie dla lekarzy. Szacuje się, że na całym świecie jest 50-80×106 niepłodnych par, co stanowi 7-15% wszystkich par w wieku reprodukcyjnym (15-45 lat). Te liczby obejmują zarówno niepłodność pierwotną (parom nigdy wcześniej nie udało się doprowadzić do zajścia w ciążę), jak i wtórną (niemożność powtórnego zajścia w ciążę). Jednakże z powodu wysokiego wskaźnika niepłodności spowodowanej infekcjami, w niektórych regionach tzw. „pasa niepłodności” w Afryce Subsaharyjskiej częstość występowania niepłodności wtórnej sięga 30%.

Niepłodność mężczyzny tłumaczy 30-50% przypadków niepłodności u bezdzietnych par. Oznacza to, że ponad 7% mężczyzn jest dotkniętych niepłodnością w okresie reprodukcyjnym. Wynika z tego, że niepłodność u mężczyzn występuje nawet częściej niż cukrzyca typu 1 i 2, której częstość występowania ogółem, szacowana na 2,8% w roku 2000 i 4,4% w roku 2030, sprawia, że należy ją uznać za pospolitą chorobę.

(Odnośniki literaturowe: Agarwal et al.; Ralf Henkel: ROS and Semen Quality, str. 301, Humana Press, 2012)

Przyczyna

Istnieją dowody na to, że w 30-80% przypadków niepłodności u mężczyzn jedną z jej istotnych przyczyn stanowi uszkodzenie nasienia (“stres oksydacyjny”) pod wpływem reaktywnych form tlenu (ROS). ROS powodują niepłodność, na co mają wpływ dwa główne mechanizmy. Po pierwsze, ROS uszkadzają błony plemników, co z kolei prowadzi do obniżenia ruchliwości tych plemników i ich zdolności do wniknięcia w komórkę jajową (ograniczona możliwość zapłodnienia). Po drugie, ROS bezpośrednio uszkadzają DNA plemników, stanowiąc zagrożenie dla materiału genetycznego przekazywanego zarodkowi przez ojca. Pomimo że połączenie metod IVF i ICSI niewątpliwie pozwala wyeliminować wszelkie zaburzenia utleniania przy zapłodnieniu, nie ma ono wpływu terapeutycznego na jakość materiału genetycznego przekazywanego przez ojca. Dlatego wstrzyknięcie nasienia z oksydacyjnym uszkodzeniem DNA może prowadzić do zaburzeń rozwoju blastocysty, większe ryzyko poronienia i urodzenie dziecka z wadliwym materiałem genetycznym pochodzącym od ojca, co w późniejszym życiu może być przyczyną chorób.